Σάββατο, 23 Σεπτεμβρίου 2017

ΜΠΟΨΙ



Η εικοσιεξάχρονη μητέρα κοίταξε το γιό της που πέθαινε από ανίατη λευχαιμία.  Αν και η καρδιά της ήταν γεμάτη πόνο, ήταν και άνθρωπος με δυνατή θέληση.  Όπως κάθε γονιός, ήθελε να μεγαλώσει ο γιός της και να πραγματοποιήσει όλα του τα όνειρα.  Αυτό τώρα πια δεν ήταν δυνατό να γίνει.  Δε θα τον άφηνε η λευχαιμία.  Ωστόσο δεν έπαυε να έχει την επιθυμία να πραγματοποιήσει ο γιός της τα όνειρα του.
Πήρε το χέρι του και τον ρώτησε: «Μπόψι, σκέφτηκες ποτέ τι θα ήθελες να γίνεις όταν μεγαλώσεις; Έκανες ποτέ όνειρα σχετικά με το τι θα έκανες στη ζωή σου;»
«Μαμά, ήθελα πάντα να γίνω πυροσβέστης όταν μεγαλώσω».

Η μαμά χαμογέλασε και είπε, «Για να δούμε αν μπορούμε να κάνουμε την επιθυμία σου πραγματικότητα».  Αργότερα την ίδια μέρα, πήγε στην τοπική πυροσβεστική υπηρεσία στην πόλη Φοίνιξ της Αριζόνα, όπου βρήκε έναν πυροσβέστη που τον έλεγαν Μπόμπ και που είχε μεγάλη καρδιά, σαν την πόλη όπου ζούσε.  Εξήγησε την τελευταία επιθυμία του γιου της και ρώτησε αν ήταν δυνατό να πάνε τον εξάχρονο γιό της μια βόλτα γύρω από το τετράγωνο, με ένα από τα πυροσβεστικά οχήματα.

Ο Μπόμπ, ο πυροσβέστης, της είπε: «Ακούστε, μπορούμε να κάνουμε κάτι καλύτερο απ’ αυτό.  Αν μπορείτε να έχετε το γιο σας έτοιμο στις εφτά η ώρα την Τετάρτη το πρωί, θα τον κάνουμε επίτιμο πυροσβέστη για ολόκληρη τη μέρα.  Θα έρθει στο γραφείο της πυροσβεστικής, θα φάει μαζί μας και θα πάει με τα πυροσβεστικά οχήματα σε κάθε κλήση για πυρόσβεση.  Κι αν μας δώσεις το νούμερο του, θα του φτιάξουμε και μια πραγματική στολή πυροσβέστη, με πραγματικό καπέλο – όχι παιχνίδι – με το έμβλημα της πυροσβεστικής υπηρεσίας της πόλης Φοίνιξ επάνω, μια κίτρινη νιτσεράδα απ’ αυτές που φοράμε εμείς και λαστιχένιες μπότες.  Όλα αυτά κατασκευάζονται εδώ, στην πόλη μας, έτσι μπορούμε να τα φτιάξουμε γρήγορα».

Τρεις ημέρες αργότερα ο πυροσβέστης Μπόμπ πήρε τον Μπόψι, τον έντυσε με την πυροσβεστική στολή του και τον συνόδεψε από το κρεβάτι του νοσοκομείου στο όχημα της πυροσβεστικής υπηρεσίας που περίμενε απέξω.  Ο Μπόψι κάθισε δίπλα στον οδηγό, και στρίβοντας κι αυτός το τιμόνι οδήγησαν το όχημα στο σταθμό της υπηρεσίας.  Πετούσε από τη χαρά του.

Υπήρχαν τρεις κλήσεις για πυρόσβεση εκείνη τη μέρα κι ο Μπόψι πήγε με τους πυροσβέστες και στις τρεις περιπτώσεις.  Πήγε με τα διάφορα οχήματα της υπηρεσίας, με το νοσοκομειακό της πυροσβεστικής, ακόμα και με το αυτοκίνητο του διοικητή της.  Και τον μαγνητοσκόπησαν για τις τηλεοπτικές ειδήσεις από το τοπικό κανάλι.
Η πραγματοποίηση του ονείρου του και όλη εκείνη η αγάπη και το ενδιαφέρον που του χάρισαν γενναιόδωρα, έδωσαν τόση χαρά στον Μπόψι που έζησε τρεις μήνες περισσότερο απ’ ό,τι θεωρούσαν οι γιατροί δυνατό.

Ένα βράδυ, όλες οι ζωτικές του λειτουργίες άρχισαν να πέφτουν επικίνδυνα και η προϊσταμένη αδελφή, που πίστευε στην αρχή ότι κανείς δεν πρέπει να πεθαίνει μόνος, άρχισε να καλεί τα μέλη της οικογένειας του στο νοσοκομείο.  Μετά θυμήθηκε τη μέρα που πέρασε ο Μπόψι σαν πυροσβέστης και τηλεφώνησε στο διοικητή της πυροσβεστικής για να τον ρωτήσει αν ήταν δυνατό να στείλει έναν πυροσβέστη με στολή στο νοσοκομείο για να είναι κοντά στον Μπόψι όταν θα άφηνε την τελευταία του πνοή.  «Μπορούμε να κάνουμε κάτι καλύτερο απ’ αυτό», αποκρίθηκε ο διοικητής.  «Θα είμαστε εκεί σε πέντε λεπτά.  Σε παρακαλώ, μπορείς να μου κάνεις μια χάρη; Όταν ακούσεις τις σειρήνες της πυροσβεστικής να στριγκλίζουν και δεις τα φώτα ν’ αναβοσβήνουν, ν’ ανακοινώσεις από το μεγάφωνο ότι δεν υπάρχει φωτιά κι ότι απλά η πυροσβεστική υπηρεσία έρχεται να δει άλλη μια φορά ένα από τα καλύτερα μέλη της.  Επίσης, μπορείτε ν’ ανοίξετε το παράθυρο του δωματίου του; Ευχαριστώ».

Περίπου πέντε λεπτά αργότερα, ένα όχημα με σκάλα και γάντζο, έφτασε στο νοσοκομείο, έριξε τη σκάλα του στο ανοιχτό παράθυρο του Μπόψι, που βρισκόταν στο τρίτο πάτωμα, και δεκατέσσερις άντρες και δυο γυναίκες της πυροσβεστικής υπηρεσίας ανέβηκαν στο δωμάτιο του Μπόψι.  Με την άδεια της μητέρας του, τον αγκάλιασαν και τον κράτησαν για λίγο λέγοντας του πόσο τον αγαπούσαν.

Πριν αφήσει την τελευταία του πνοή, ο Μπόψι γύρισε και κοίταξε το διοικητή της πυροσβεστικής και τον ρώτησε, «Κύριε διοικητά, είμαι στ’ αλήθεια πυροσβέστης τώρα;»
«Είσαι, Μπόψι», αποκρίθηκε ο διοικητής.

Ακούγοντας αυτά τα λόγια ο Μπόψι χαμογέλασε κι έκλεισε τα μάτια του για τελευταία φορά.


Jack Canfield και Mark V. Hansen

Τρίτη, 19 Σεπτεμβρίου 2017

ΔΙΑΙΣΘΗΤΙΚΟ ΜΑΓΕΙΡΕΜΑ: ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΜΑΓΕΙΡΑ



Έτυχε ποτέ να ακούσετε ένα μουσικό κομμάτι και να αρχίσετε απλά να κουνιέστε; Δεν κάνατε κάποιες προκαθορισμένες κινήσεις ή βήματα χορού… επιτρέψατε απλά στην μουσική και στον ρυθμό να σας γεμίσουν, μέσα που χαθήκατε μέσα στον χορό.  Ίσως ακόμα και να είχατε μια ιερή εμπειρία.  Σε κάποιους πολιτισμούς, το είδος αυτό δημιουργικού χορού ονομάζεται «χορός έκστασης» ή «εκστατική ένωση μέσω της κίνησης».  Στον εκστατικό χορό το Πνεύμα βρίσκεται μέσα σας και κινείτε μέσα από σας, και εσείς ενώνεστε με την άπειρη Θεία Πηγή.  Οι ίδιες αρχές που αφορούν τον εκστατικό χορό μπορούν να εφαρμοστούν και στην μαγειρική.

Μέσα στον κάθε ένα από εμάς υπάρχει ένας εσωτερικός Μυστικιστής Μάγειρας. Είτε εργάζεστε σαν επαγγελματίας μάγειρας, μαγειρεύετε τα βράδια για την οικογένεια σας, ή έχετε το Κινέζικο εστιατόριο που κάνει ντελίβερυ ταχείας εξυπηρέτησης, έχετε την εσωτερική ικανότητα να έχετε πρόσβαση σε μια βαθειά ριζωμένη μαγειρική διαίσθηση την οποία μπορείτε να χρησιμοποιήσετε για να δημιουργήσετε νόστιμα γεύματα και να ποτίσετε το φαγητό σας με λαμπερή ενέργεια.  Το διαισθητικό μαγείρεμα δεν σημαίνει μόνον ότι δεν χρησιμοποιείτε συνταγές – οι περισσότεροι από εμάς χρησιμοποιούμε σε έναν βαθμό κάθε μέρα, είτε πρόκειται να τηγανίσουμε αυγά για πρωινό, να φτιάξουμε μια σαλάτα για γεύμα, ή να φτιάξουμε μακαρόνια μαρινάρα για δείπνο – σημαίνει ότι ακολουθείτε το ένστικτο και την διαίσθηση σας.  Σημαίνει ότι αφήνεστε και ακούτε την καρδιά σας (και όχι το κεφάλι) για να θρέψετε το σώμα σας με στόχο το υψηλότερο γι’ αυτό καλό.

Από την ενεργοποίηση της διαίσθησης σας όταν ψωνίζετε, μέχρι την επιλογή των τροφίμων που ταιριάζουν με την ενέργεια σας, μέχρι τον συνδυασμό των χρωμάτων, των γεύσεων, και των αρμονικών των διαφόρων συστατικών, μέχρι το σερβίρισμα στο τραπέζι, ένα διαισθητικό γεύμα μπορεί να θρέψει το πνεύμα καθώς και το σώμα.  Για να μαγειρέψετε διαισθητικά, χρειάζεστε μια δόση από ελεύθερο πνεύμα, μια κουταλιά φαντασίας, και ένα ποτήρι κουράγιο, αλλά η προσπάθεια μπορεί να παράγει φαγητό που έχει υπέροχη, ωφέλιμη, θεραπευτική ενέργεια. Αυτό το είδος μαγειρικής μπορεί να θρέψει την ψυχή σας.

Ένας οδηγός μαγειρικής που σας ενθαρρύνει να μαγειρέψετε διαισθητικά μπορεί να φαίνεται λίγο σαν οξύμωρο, αλλά πιστεύουμε ότι ο οποιοσδήποτε μπορεί να μάθει να μαγειρεύει μεταμορφωτικά γεύματα ακολουθώντας τους ψίθυρους της καρδιάς του. 



(Απόσπασμα από το βιβλίο των Denise & Meadow Linn, “The Mystic Cookbook: the secret alchemy of food”)

Κυριακή, 17 Σεπτεμβρίου 2017

ΓΙΝΕ Η ΑΠΕΙΡΗ, ΣΥΝΕΙΔΗΤΗ, ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ


Όταν συγκρίνουμε το σημερινό γενικό επίπεδο της συνειδητότητας που ως ανθρώπινο είδος επιδεικνύουμε, με τις απεριόριστες δυνατότητες που έχουμε με κάθε δυνατό τρόπο, είμαστε ακόμα σε βρεφική ηλικία. Πηγαίνοντας πέρα ​​από τη μετατόπιση από τον εγωκεντρικά στον προς την ενότητα προσανατολισμένο τρόπο ύπαρξης, οι δυνατότητες αυτές περιλαμβάνουν το να γίνουμε η άπειρη συνειδητή δημιουργική δύναμη της ίδιας της πραγματικότητας.

Είναι μια φαινομενικά-ανεξιχνίαστη ιδέα, δεδομένου του παρόντος συνολικού επιπέδου της συνειδητότητας μας. Ωστόσο, οι δυνατότητες είναι σίγουρα εκεί. Εμείς απλά πρέπει να περάσουμε από μια υπερ-νοητική μεταμόρφωση της συνειδητότητας για να φτάσουμε εκεί. Εστιάζοντας σε υψηλότερες καταστάσεις του νου,  όπως η ειρήνη, η αγάπη και η ευτυχία, η συγχώνευση των βιολογικών και τεχνολογικών συστημάτων, καθώς και η εμπειρία του extropy* όλα βοηθούν στην εκδήλωση μιας τέτοιας πραγματικότητας στο μέλλον της ανθρωπότητας. Η επιλογή για το αν θα γίνουμε η άπειρη δημιουργική αυτή δύναμη είναι τελικά στο χέρι μας.

Η κάθε στιγμή της ύπαρξης που ξοδεύουμε αντιστεκόμενοι στις πραγματικότητες της αλληλεξάρτησης, της ενότητας, και των παγκόσμιων νόμων, όπως εκείνων που σχετίζονται με την αιτία και το αποτέλεσμα, καθώς και της έλξης, είναι μία ακόμη στιγμή που μας κρατά μακριά από την επίτευξη μιας τέτοιας ύπαρξης.

Η έννοια του απείρου είναι αδύνατο να περιγραφεί, δεδομένου ότι δεν έχει ποτέ βιωθεί από ένα μόνο άνθρωπο στην πληρότητά της. Η ιδέα της συνειδητότητας είναι επίσης δύσκολο να περιγραφεί, αλλά όσον αφορά  τη συνειδητότητα, μπορεί να εκληφθεί ως ένα και το αυτό με το άπειρο, αν θεωρούμε ότι όλα είναι συνειδητότητα ​​και, ως εκ τούτου, αν το άπειρο είναι, ήταν και θα είναι το σύνολο των εκδηλωμένων και ανεκδήλωτων, τότε η συνειδητότητα ​​είναι άπειρο.

 Σίγουρα, μπορούμε να βάλουμε ένα 8 στην πλευρά του και να πούμε ότι πρόκειται για μια λογική οπτική και μαθηματική απεικόνιση του απείρου, αλλά αυτό δεν μας βοηθά πολύ στο να βιώσουμε το άπειρο ή να γίνουμε η άπειρη νοήμων συνειδητότητα ​​που περιλαμβάνει ό, τι είναι στην Πραγματικότητα. Για να λειτουργήσει αυτή η ιδέα, πρέπει να έχουμε την πεποίθηση ότι η συνειδητότητα ​​εκφράζεται ως ενέργεια και αυτή η ίδια η ενέργεια εκδηλώνεται με διάφορους τρόπους: από στερεές εκδηλώσεις, όπως τα βράχια, μέχρι τις άυλες και τις μη μετρήσιμες εκφράσεις της συνείδητότητας, όπως η αγάπη.

Αυτή η ιδέα κάνει χρήση μιας πολυδιάστατης πραγματικότητας, στην οποία υπάρχουν πολλές περισσότερες διαστάσεις από τις 4 στις οποίες αλληλεπιδρούμε σε καθημερινή βάση. Θεωρίες της φυσικής, όπως η Θεωρία-Μ προσδιορίζουν την ύπαρξη 11 διαστάσεων στα μοντέλα τους και επαρκούν για να βοηθήσουν στην κατανόηση της ιδέας της επιγένεσης**.

Λαμβάνοντας υπόψη όλα αυτά, μπορεί τώρα να γίνει κατανοητό πώς αυτή η διαδικασία να γίνουμε η άπειρη συνειδητή δημιουργική δύναμη της Πραγματικότητας μπορεί να προκληθεί. Η μυστικιστική φιλοσοφία που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να εξηγήσει αυτή την έννοια, λέει ότι ο άνθρωπος πρέπει να χρησιμοποιεί τις ευκαιρίες της ζωής για να αλλάξει τις συνθήκες της ζωής του. Η εξέλιξη της διαδικασίας έχει ως εξής:
Ο άνθρωπος προσπαθεί πρώτα να κατανοήσει πώς οι προηγούμενες ενέργειες του συνέβαλαν στη σημερινή κατάσταση. Οπλισμένο με τη γνώση αυτή, το άτομο ξεκινά νέες αιτίες που τελικά θα οδηγήσουν σε πιο ευεργετικά αποτελέσματα τόσο για τον ίδιο όσο και για την ανθρωπότητα, στο σύνολό της. Κατανοεί ότι με τη χρήση αυτής της μεθόδου, δραστική αλλαγή ή βελτίωση στην πρόοδο της τωρινής και μελλοντικής εξέλιξης της συνειδητότητας μπορεί να πραγματοποιηθεί. Ένας τέτοιος άνθρωπος είναι συν-δημιουργός στη δική του μοίρα.

Αυτό είναι γνωστό ως «συνειδητή εξέλιξη». Αντί να υιοθετήσει τον παθητικό ρόλο του επιβάτη στο ταξίδι της ζωής, είναι προτιμότερο να καθορίσει την κατεύθυνση και τη φύση του ταξιδιού του. Πολλή προσοχή χρειάζετσι στις λεπτές διαστάσεις του τι θεωρείται ως ανθρώπινο ον. Και η  ανατολική και η δυτική μυστικιστική παράδοση αναγνωρίζουν ότι η υγεία και η ζωτικότητα του φυσικού σώματος είναι άμεσες εκφάνσεις  του «υψηλότερου» αυτού αιθέριου οχήματος.

Σύμφωνα με την εξέλιξη της συνειδητότητας, οι άνθρωποι χτίζουν επάνω σε αυτό που έχει ήδη δημιουργηθεί, αλλά προσθέτουν νέα στοιχεία, λόγω της δραστηριότητας της συνειδητότητας του ατόμου (που σε περασμένες εποχές ονομάζεται ή επισημαίνεται ως πνεύμα). Οι άνθρωποι έχουν την ικανότητα, ως εκ τούτου, να γίνουν δημιουργικές ευφυΐες (δημιουργοί) και τελικά, να γίνουν μέρος του Υπερνού που είναι η άπειρη δημιουργική νοημοσύνη της Πραγματικότητας. Για ένα ανθρώπινο ον να εκπληρώσει την υπόσχεση αυτή, η εκπαίδευση του πρέπει να επιτρέπει την άσκηση της πρωτοτυπίας, η οποία διακρίνει τη δημιουργία από τη μίμηση.

Όταν η διαδικασία της επιγένεσης γίνεται ανενεργή, στο άτομο ή ακόμα και σε ένα ολόκληρο είδος, η εξέλιξη σταματά και αρχίζει ο εκφυλισμός. Η έννοια αυτή βασίζεται στην άποψη ότι ο κόσμος είναι σχολείο κατάρτισης, η οποία ορίζει ότι ενώ γίνονται λάθη στη ζωή, οι άνθρωποι συχνά μαθαίνουν περισσότερο από τα λάθη παρά από τις επιτυχίες. Η δυστυχία θεωρείται απλά το αποτέλεσμα του λάθους, και ο αντίκτυπος της δυστυχίας στη συνειδητότητα ​​αναγκάζει τους ανθρώπους να είναι ενεργοί σε άλλους τομείς, το οποίο τελικά φαίνεται ότι είναι καλό και σε αρμονία με τη φύση. Οι άνθρωποι θεωρούνται ότι είναι συγκεκριμένα πεδία συνειδητότητας που φοιτούν στο σχολείο της ζωής με σκοπό να εκδηλώσουν τις λανθάνουσες δυνάμεις που βρίσκονται μέσα στην ύπαρξη τους, και να αναπτυχθούν από αδύναμοι σε παντοδύναμους, φθάνοντας στο στάδιο των δημιουργικών όντων στο τέλος της παρούσας φυσικής εξέλιξης της ανθρωπότητας.

Η επιστημονική φαντασία έχει παίζει με την ιδέα οι άνθρωποι να εξελιχθούν τελικά σε σημείο να γίνουν καθαρή ενέργεια και ζήσουν σε υψηλότερη διάσταση της πραγματικότητας. Αν και μπορεί να φαίνεται σαν φαντασία σε εμάς τους ανθρώπους, μπορεί να έχει ήδη γίνει πραγματικότητα για ένα είδος κάπου αλλού στο σύμπαν (υποθέτοντας ότι υπάρχει ζωή πέρα
​​από τη Γη). Πολύ λίγα είναι αδύνατα στην Πραγματικότητα, πράγμα το οποίο βοηθά στο να μας διαβεβαιώσει ότι η εξέλιξη της ανθρωπότητας απέχει πολύ από το να έχει ολοκληρωθεί.

Η συνειδητότητα ​​έχει δυνατότητες ανάπτυξης που δεν μπορούν καν να προβλεφτούν από τους πιο προηγμένους στοχαστές του σήμερα. Πρέπει να έχουμε ανοικτό μυαλό όταν αναλογιζόμαστε την πιθανή μελλοντική μεταμόρφωση της διαπροσωπικής συνειδητότητας ​​της ανθρωπότητας δεδομένου ότι χωρίς μια τέτοια θέση αποδοχής της επίγνωσης, το όραμα δεν μπορεί να είναι ορατό. Αν το όραμα δεν γίνει ορατό, δεν θα πραγματοποιηθεί  ποτέ, ούτε και θα εκδηλωθεί.

Ο 21ος αιώνας είναι γεμάτος με προηγμένες έννοιες, ιδέες και θεωρίες σχετικά με τις τωρινές μας ικανότητές και τις μελλοντικές μας δυνατότητες. Ας μην κλείσουμε τις πόρτες που δεν έχει ποτέ κανείς διαβεί. Για να φτάσουμε στην κορυφή του βουνού, πρέπει πρώτα να έχουμε το θάρρος να σκαρφαλώσουμε.




Του Paul Lenda

*Extropy είναι η ιδέα ότι η ανθρώπινη νοημοσύνη και η τεχνολογία θα δώσουν την δυνατότητα στη ζωή να επεκταθεί με μεθοδευμένο τρόπο από άκρη σε άκρη σε ολόκληρο το σύμπαν.  Πρόκειται περισσότερο για μια μεταφορά, παρά για τεχνικό όρο, και έτσι δεν αποτελεί απλά το αντίθετο του entropy.  Παρουσιάζει την ιδέα ότι η πρόοδος στην επιστήμη και την τεχνολογία θα επιτρέψουν μια ημέρα στους ανθρώπους να ζουν για πάντα, και ότι οι άνθρωποι που ζουν σήμερα έχουν πολλές πιθανότητες να δουν την ημέρα αυτή.  

** Επιγένεση σημαίνει «αναπτύσσομαι πάνω από» και (όταν αναφέρεται στους ανθρώπους) είναι η εξελικτική δημιουργική ώθηση που βρίσκεται μέσα στα ανθρώπινα όντα, καθώς επίσης και η ικανότητα μεταμόρφωσης του ανθρώπινου όντος όσον αφορά την συνειδητότητα, στο να γίνει η άπειρη συνειδητή δημιουργική δύναμη της Πραγματικότητας, όπως αυτή εκδηλώνεται μέσω της Πηγής όλων όσων υπάρχουν.