Παρασκευή, 17 Νοεμβρίου 2017

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΕΙΤΕ ΜΑΖΙ ΜΑΣ. ΣΤΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤΙΚΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ

Το πρόγραμμα προσωπικής ανάπτυξης "Πέρα Από την Ψευδαίσθηση" στο ιντερνετικό ραδιόφωνο. Για να φέρετε στην επιφάνεια την καλύτερη έκδοση του εαυτού σας, να σκέφτεστε κριτικά για τον κόσμο μας, να ακούτε την διαίσθηση σας, να γιατρέψετε συναισθηματικές και ψυχολογικές πληγές και να ακολουθήσετε το πάθος σας για να ζήσετε τα όνειρα σας. Θα συντονιστείτε με την παγκόσμια αλλαγή της συνειδητότητας και θα εξερευνήσετε την βαθύτερη γνώση μέσα σας. Συντονιστείτε μαζί μας. Τετάρτη 10/01/2018, 22.30 http://www.enallaktikipaideia.com/webradio/

Πέμπτη, 16 Νοεμβρίου 2017

ΣΚΕΠΤΟΜΟΥΝ, ΑΠΛΑ, ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ…. ΤΗΝ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ



Η αίσθηση ευγνωμοσύνης του παράλυτου αυτού βετεράνου μας αφυπνίζει στις ευλογίες που έχουμε στην δική μας ζωή.  Αφιερώστε λίγο χρόνο στο να διαβάσετε αυτό το γράμμα, που ακόμα και τώρα μου κόβει την ανάσα:

Γιέ μου – Η μητέρα σου είναι πολύ εξαιρετικός άνθρωπος. Λίγοι άντρες γνωρίζουν τι σημαίνει να σε εκτιμούν επειδή έβγαλες την σύζυγο σου για δείπνο όταν αυτό σημαίνει όλα αυτά που αυτό συνεπάγεται για εμάς.  Σημαίνει ότι θα πρέπει να με ντύσει, να με ξυρίσει, να βουρτσίσει τα δόντια μου, να κτενίσει τα μαλλιά μου, να με βγάλει με το αναπηρικό μου καρότσι από το σπίτι και να με κατεβάσει τα σκαλιά, να ανοίξει το γκαράζ, να με βάλει μέσα στο αυτοκίνητο, να πάει στην άλλη πλευρά του αυτοκινήτου, να το βάλει μπροστά, να το βγάλει με την όπισθεν, να κλείσει το γκαράζ, να επιστρέψει στο αυτοκίνητο, και να οδηγήσει μέχρι το εστιατόριο.  Και μετά να τα κάνει όλα ξανά από την αρχή…

Καθόμαστε για το δείπνο, και με ταϊζει καθ’ όλη την διάρκεια που τρώμε.  Όταν τελειώνουμε, πληρώνει τον λογαριασμό, σπρώχνει το αναπηρικό καρότσι μέχρι το αυτοκίνητο ξανά, και επαναλαμβάνει την ίδια διαδικασία.  Όταν όλα έχουν τελειώσει λέει με πραγματική ζεστασιά, «Αγάπη μου, σε ευχαριστώ που με έβγαλες για δείπνο».  Πραγματικά ποτέ δεν ξέρω τι να πω.  -  Ο μπαμπάς.

Lewis Timberlake


«Αν η μόνη προσευχή που είπες σε όλη σου την ζωή ήταν, «σ’ ευχαριστώ», αυτό θα ήταν αρκετό»  -  Meister Eckhart

  
«Καθώς εκφράζουμε την ευγνωμοσύνη μας, δεν θα πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ότι η μεγαλύτερη εκτίμηση δεν είναι να λέμε λόγια, αλλά να τα ζούμε»  - John F. Kennedy


«Η ευγνωμοσύνη είναι το κλειδί για την ευτυχία»  -  Ανώνυμος


«Όταν δίνεις από τον εαυτό σου, λαβαίνεις περισσότερα από αυτά που έδωσες».  -  Antoine De Saint-Exupery


« Έμαθα ν’ αγαπώ το ταξίδι, όχι τον προορισμό.  Έμαθα αυτό δεν είναι μια πρόβα τζενεράλε, και ότι το σήμερα είναι η μόνη εγγύηση που έχουμε… Μάθε να είσαι ευτυχισμένος.  Και σκέψου ότι η ζωή είναι μια θανατηφόρα ασθένεια, γιατί, έτσι, θα την ζήσεις με χαρά και με πάθος, όπως ακριβώς πρέπει να την ζήσεις».  -  Anna Quindlen


«Για κάθε καινούργιο πρωινό με το φως του, Για την ξεκούραση και το καταφύγιο της νύχτας, Για την υγεία και το φαγητό, Για την αγάπη και τους φίλους, Για όλα όσα η καλοσύνη Σου στέλνει».    -  Ralph Waldo Emerson

Κυριακή, 12 Νοεμβρίου 2017

Το Πρόγραμμα "Πέρα Από την Ψευδαίσθηση" στο Ραδιόφωνο

http://www.enallaktikipaideia.com/webradio/

Από τον Νέο Χρόνο: Το Πρόγραμμα "Πέρα Από την Ψευδαίσθηση" προσφέρεται μέσα από ραδιοφωνική εκπομπή από το ιντερνετικό ραδιόφωνο της Σχολής "Εναλλακτική Παιδεία". Έναρξη Τετάρτη 10 Ιανουαρίου 2018. Ώρα 22.30. 


Σάββατο, 11 Νοεμβρίου 2017

ΤΟ ΑΛΗΘΙΝΟ ΟΡΑΜΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΜΕΣΑ ΣΟΥ



Για να καταλάβεις πώς λειτουργεί το εγώ, θα πρέπει να αντιληφθείς ότι το ψεύτικο αυτό όραμα του εαυτού σου πιστεύει ότι η Γη είναι εκεί όπου ανήκει.  Αν ταυτίζεσαι με τίποτα περισσότερο από μια γήινη ύπαρξη, όπως θέλει το εγώ σου να κάνεις, τότε η ευτυχία και η εκπλήρωση σου θα είναι σε μορφή υλικών πραγμάτων στον υλικό κόσμο.

Αλλά υπάρχει μια πλευρά σου που γνωρίζει ότι αυτά τα πράγματα δεν προσφέρουν την πνευματική εκπλήρωση που είναι η υπόσχεση της ιερής αναζήτησης.  Ο πλανήτης Γη δεν είναι το μοναδικό σου σπίτι.  Αυτό που σου προσφέρει είναι μόνον μερικά ικανοποιητικό στον αόρατο εαυτό σου μέσα στο φυσικό σου σώμα.  Η εσωτερική αυτή πλευρά γνωρίζει ότι αυτή η ζωή επάνω στην Γη δεν είναι το απόλυτο πεπρωμένο της.

Εν τούτοις, οι περισσότεροι από μας έχουν πειστεί από το σκληρό και αποφασιστικό εγώ ότι η ζωή είναι μόνον αυτό που φαίνεται, και ότι οι ανταμοιβές είναι αποτέλεσμα αυτής της εξωτερικής εμφάνισης.  Ο εσώτερος εαυτός γνωρίζει ότι αυτά είναι πολύ προσωρινά, καθώς οι ανταμοιβές που παίρνεις για τη νεανικότητα και τη σωματική δύναμη, για παράδειγμα, θα μειώνονται καθώς τα σωματικά αυτά προσόντα καταρρέουν.

Ο μη σωματικός εαυτός σου παρατηρεί αιώνια την φυσική μεταμόρφωση του κορμιού σου.  Η σφαίρα αυτή του ανώτερου εαυτού κυριαρχείται από έναν εσωτερικό εαυτό που γνωρίζει τις πραγματικότητες της Γης και του ουρανού.  Δεν τον αγγίζουν οι ισχυρισμοί του εγώ να επικεντρώσει όλη την ενέργεια του στον γήινο κόσμο.

Ο Nisargadatta Maharaj το περιγράφει ως εξής: «Ο κόσμος είναι το σπίτι των επιθυμιών και των φόβων.  Δεν μπορείς να βρεις την ειρήνη μέσα σε αυτό.  Για να βρεις την ειρήνη πρέπει να πας πέρα από τον κόσμο».  Και αυτό είναι αυτό που ο παράδεισος επί της Γης είναι στην πραγματικότητα – η εμπειρία της εσωτερικής γαλήνης χωρίς την ειδωλολατρία των αποκτημάτων και της εξωτερικής εμφάνισης.
Η διορατική απάντηση στην προσευχή «….ας γίνει το θέλημα σου, όπως στον Ουρανό, και επάνω στη Γη» βρίσκεται στην επίγνωση ότι ο Ουρανός δεν είναι σε αυτόν τον κόσμο.  Είναι στον κόσμο του Θεού, στη σφαίρα όπου έχετε καταστρέψει όλα όσα έχετε συσσωρεύσει και όπου βρίσκετε την γαλήνη στην οποία αναφέρεται ο Σρι Nisargadatta.

Ο ανώτερος εαυτός σου είναι πέρα από τον κόσμο αυτό, της ζωής και του θανάτου, όπου όλα τα επιφανειακά πράγματα θεωρούνται σαν τα πιο σημαντικά.

Μερικές ιδέες για να υπερβείτε τα επιφανειακά πράγματα:

·         Αφιέρωσε μερικά λεπτά στο να ηρεμήσεις πάρα πολύ.  Μέσα στην σιωπή άρχισε να απελευθερώνεις την προσκόλληση σου στην σπουδαιότητα των εξωτερικών εντυπώσεων.  Θα μπορούσες να οραματιστείς τον εαυτό σου να ανάβει μια τεράστια φωτιά και φαντάσου ότι πετάς πράγματα μέσα στην φωτιά.  Πέταξε κοσμήματα, ρούχα, αυτοκίνητα, τρόπαια, τα πάντα, ακόμα και τον τίτλο της δουλειάς σου.  Με κάθε αντικείμενο που καίγεται μέσα στην φωτιά, φαντάσου τον εαυτό σου να ελευθερώνεται όλο και περισσότερο.

   ·   Αφαίρεσε τις ετικέτες τις οποίες έχει κολλήσει στη ζωή σου.  Κάνε μια προσπάθεια να περιγράψεις τον εαυτό σου χωρίς να χρησιμοποιήσεις καμία ταμπέλα.  Γράψε λίγες παραγράφους μέσα στις οποίες δεν αναφέρεσαι σε ηλικία, φύλο, θέση, τίτλο, επιτεύγματα, αποκτήματα, εμπειρίες, κληρονομιά, ή γεωγραφικά δεδομένα.  Γράψε απλά μια δήλωση σχετικά με το ποιος ή ποια είσαι ανεξάρτητα από εξωτερικά χαρακτηριστικά.

·         Ψάξε για την παρουσία της αγάπης στους άλλους.  Αφιέρωσε μια ημέρα στο να προσπαθήσεις να δεις την πληρότητα του Θεού σε όποιον συναντάς.  Αντί να βλέπεις μόνον μια άλλη σωματική οντότητα, πες στον εαυτό σου ότι ο Χριστός μέσα μου συναντά τον Χριστό μέσα σου.  Ή πέρασε μια μέρα σιωπηλός, λέγοντας την λέξη «αγάπη»  κάθε φορά που συναντάς μια ανθρώπινη ύπαρξη.  Αυτή έχει μια τόσο ισχυρή επίδραση, που μπορεί να επιλέξεις να τη χρησιμοποιήσεις ως σιωπηλό mantra background καθ’ όλη την διάρκεια της ημέρας.

·         Να θυμάσαι ότι δυναμώνεις τους μυς σου σηκώνοντας βαρύτερα αντικείμενα.  Αυτό ισχύει επίσης και για την πνευματική άρση βαρών.  Θα δυναμώσεις των εαυτό σου πνευματικά αναλαμβάνοντας όλο και πιο σκληρές αναθέσεις.  Μια από τις πιο δύσκολες αποστολές είναι να αγνοήσεις το μήνυμα του εγώ να αξιολογείς τον εαυτός σου έχοντας ως κριτήρια την εξωτερική εμφάνιση και τα αποκτήματα.  Αλλά να γνωρίζεις ότι κάθε φορά που καταφέρνεις να είσαι λιγότερο επικριτικός προς τους άλλους ή τον εαυτό σου, ότι γίνεσαι πιο δυνατός έχοντας αναλάβει μεγαλύτερα πνευματικά βάρη.

· Καλλιέργησε το κάλεσμα σου.  Προσπάθησε να μετατοπίσεις τον στόχο της καριέρας σου από την απορρόφηση στον εαυτό σου σε κάλεσμα.  Σωστά, κάλεσμα.  Θύμιζε στον εαυτό σου ότι αυτό είναι ένα νοήμον σύστημα και ότι βρίσκεσαι εδώ για να είσαι αγάπη και να παίρνεις αγάπη προσφέροντας.  Χρησιμοποίησε τα ταλέντα και τα ιδιαίτερα ενδιαφέροντα σου για να εκπληρώσεις την αποστολή σου με το κάλεσμα σου.  Η ζωή σου θα πάρει μια δραματική στροφή προς την αφθονία, και εσύ θα αισθάνεσαι ότι εκπληρώνεις τον σκοπό σου και ότι βρίσκεσαι στο μονοπάτι της ιερής αναζήτησης.

        Dr Wayne W. Dyer

Τετάρτη, 8 Νοεμβρίου 2017

ΤΡΕΞΕ ΠΑΤΙ, ΤΡΕΞΕ



Η Πάτι Ουϊλσον, βρισκόταν σε νεαρή και τρυφερή ηλικία όταν ο γιατρός της της είπε ότι ήταν επιληπτική.  Ο πατέρας της, ο Τζιμ Ουϊλσον, έκανε συστηματικά πρωινό τζόκιν.  Μια μέρα, εκείνη χαμογέλασε, δείχνοντας τα σύρματα που είχε στα εφηβικά δόντια της, και του είπε: «Πατέρα, θα ήθελα πάρα πολύ να τρέχω μαζί σου κάθε μέρα, αλλά φοβάμαι μην πάθω καμιά κρίση».
«Αν το πάθεις, ξέρω να το αντιμετωπίσω», της είπε ο πατέρας της. «Γι’ αυτό έλα, ας αρχίσουμε να τρέχουμε».

Αυτό ακριβώς έκαναν κάθε μέρα.  Ήταν κάτι που το απολάμβαναν πραγματικά οι δυο τους και δεν έπαθε καμιά κρίση όση ώρα έτρεχε.  Μετά από μερικές εβδομάδες είπε στον πατέρα της: «Πατέρα, αυτό που θάθελα να κάνω είναι να καταρρίψω το παγκόσμιο ρεκόρ στο δρόμο αντοχής γυναικών».

Ο πατέρας της κοίταξε το βιβλίο Γκίνες και είδε ότι η μεγαλύτερη απόσταση που έτρεξε ποτέ γυναίκα ήταν 80 μίλια (128 χιλιόμετρα περίπου).  Στην πρώτη τάξη του λυκείου, η Πάτι ανακοίνωσε: «Θα τρέξω από το Όραντζ Κάουντι στο Σαν Φρανσίσκο», μια απόσταση 400 μιλίων (640 χιλιόμετρα).  «Στη Δευτέρα τάξη», συνέχισε, «θα τρέξω μέχρι το Πόρτλαντ του Όρεγκον» (πάνω από 1500 μίλια ή 2400 χιλιόμετρα). «Στην τελευταία τάξη θα τρέξω μέχρι το Λευκό Οίκο» (περισσότερο από 3000 μίλια ή 4800 χιλιόμετρα).

Αν λάβει κανείς υπόψη του την πάθηση της, η Πάτι ήταν τόσο φιλόδοξη όσο και ενθουσιώδης, αλλά είπε ότι έβλεπε το πρόβλημα της επιληψίας σαν μια «μικροενόχληση».  Επικεντρωνόταν όχι σ’ αυτό που έχασε αλλά σ’ αυτό που της απέμεινε.

Εκείνη τη χρονιά έτρεξε μέχρι το Σαν Φρανσίσκο φορώντας ένα αθλητικό φανελάκι που έγραφε: «Αγαπώ τους Επιληπτικούς».  Ο πατέρας της έτρεξε κι αυτός μαζί της σ’ όλη τη διαδρομή και η μητέρα της, που ήταν νοσοκόμα, ακολουθούσε με ένα μηχανοκίνητο τροχόσπιτο για την περίπτωση που κάτι θα συνέβαινε.

Την επόμενη χρονιά, οι συμμαθητές της Πάτι στάθηκαν στο πλευρό της.  Έφτιαξαν μια γιγάντια αφίσα που έλεγε: «Τρέξε, Πάτι, τρέξε!» (Από τότε αυτό έγινε το έμβλημα της και ο τίτλος του βιβλίου που έγραψε).  Στο δεύτερο μαραθώνιο της, στο δρόμο προς το Πόρτλαντ, έσπασε ένα κόκαλο στον αστράγαλο του ποδιού της.  Ο γιατρός της είπε πως έπρεπε να σταματήσει να τρέχει. «Πρέπει να σου βάλω τον αστράγαλο στο γύψο», της είπε «για να μην υποστεί μόνιμη βλάβη».

«Γιατρέ, δεν καταλάβατε», του είπε, «Εδώ δεν πρόκειται για ένα καπρίτσιο μου, αλλά για μια υπέροχη μονομανία! Δεν το κάνω μόνο για μένα, αλλά για να σπάσω τις αλυσίδες που κρατούν δεμένους τους εγκεφάλους τόσων άλλων. Δεν υπάρχει κάποιος τρόπος που θα  μου επιτρέψει να συνεχίσω να τρέχω;» Της έδωσε μια εναλλακτική λύση.  Μπορούσε να το τυλίξει με κολλητική ταινία αντί να το βάλει στο γύψο. Την προειδοποίησε ότι θα ήταν φοβερά οδυνηρό, θα έβγαζε φουσκάλες.  Του είπε να το κάνει.  Τερμάτισε στο Πόρτλαντ, κάνοντας το τελευταίο της μίλι συντροφιά με τον κυβερνήτη της πολιτείας Όρεγκον. Μπορεί και να είδατε τους τίτλους των εφημερίδων: «Η καταπληκτική δρομέας Πάτι Ουϊλσον τερματίζει το μαραθώνιο για την επιληψία στα δεκαεφτά της χρόνια».   

Μετά από τέσσερις μήνες συνεχούς σχεδόν δρόμου, από τη Δυτική Ακτή στην Ανατολική Ακτή, η Πάτι έφτασε στην Ουάσιγκτον κι αντάλλαξε χειραψία με τον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών. «Ήθελα να μάθει ο κόσμος», του είπε, «πως οι επιληπτικοί είναι φυσιολογικοί άνθρωποι, με φυσιολογική ζωή».
  
Είπα αυτήν την ιστορία σε ένα από τα σεμινάρια μου πριν από λίγο καιρό.  Αμέσως μετά, ένας δακρυσμένος άντρας ήρθε προς το μέρος μου και τείνοντας μου το μεγάλο και παχουλό χέρι του μου είπε: «Μάρκ, λέγομαι Τζιμ Ουϊλσον.  Μιλούσες για την κόρη μου, την Πάτι».  Χάρη στις προσπάθειες της, μου είπε ο πατέρας της, είχαν διατεθεί αρκετά χρήματα για την ίδρυση 19 κέντρων επιληψίας σ’ όλη τη χώρα, κόστους πολλών εκατομμυρίων.  Αν η Πάτι Ουϊλσον μπόρεσε να κάνει τόσο πολλά με τόσο λίγα μέσα, πόσα μπορείτε να κάνετε εσείς, που βρίσκεστε σε κατάσταση πλήρους υγείας για να ξεπεράσετε τον εαυτό σας;


Mark V. Hansen